Joe Monster
Szukaj Pokaż menu
Witaj nieznajomy(a) zaloguj się lub dołącz do nas
…BO POWAGA ZABIJA POWOLI

Tak pierwotnie wyglądały te pałace, zanim popadły w ruinę

45 564  
326   27  
Utalentowani pracownicy Budget Direct postanowili cyfrowo zrekonstruować 7 pałaców rozrzuconych po całym świecie. Chcieli w ten sposób pokazać, jak te budowle wyglądały w czasach swojej świetności.

#1.

Dawna królewska rezydencja Henriego Christophe'a w okolicach miasta Milot w północnym Haiti. Jej ruiny wraz z pobliską twierdzą Citadelle La Ferrière wpisano w 1982 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Budynek pałacu, wzniesiony w 1812 roku, miał w założeniu twórców dorównać splendorem Wersalowi we Francji. Budowla została zniszczona przez trzęsienie ziemi w 1842 roku i nigdy jej już nie odbudowano. Obecnie kompleks ruin częściowo porośnięty jest już tropikalnym lasem.

Henri Christophe (ur. 6 października 1767 na Grenadzie, zm. 8 października 1820 w Cap-Haïtien) – haitański polityk, prezydent Haiti od 17 lutego 1807. Ogłosił się królem Haiti jako Henryk I 28 marca 1811. Nazywany "Czarnym Napoleonem".

Wybrany dożywotnio prezydentem państwa Haiti w lutym 1807 roku, po śmierci Jean-Jacques’a Dessalinesa. Cztery lata po otrzymaniu prezydentury, 28 marca 1811 roku Christophe zmienił Haiti w królestwo, przyjmując tytuł "Króla Haiti i Wysp Przyległych" z imieniem Henryk I. Został ukoronowany rankiem 2 czerwca 1811 w kościele przygotowanym do tego celu na placu w Cap-Henri. Króla i królową Marię Ludwikę ukoronował Corneille Brelle, arcybiskup Haiti. Christophe od samego początku starał się zdobyć tytułami i orderami wierność różnych ludzi.

#2.

Zamek zbudowany przez Ardashira I w dzisiejszym Fars w Iranie w 209 roku. Znajduje się na zboczu góry w pobliżu drogi Firouzabad - Kavar.

Nazwa zamku sugeruje, że był on poświęcony Bogini Anahicie, do której odnosi się określenie "Dziewica - Dokhtar". Zamek jest zbudowany na wysokim urwisku z widokiem na rzekę i drogę biegnącą na południe od Fars. Wejście do zamku prowadzi przez wysoką bramę w dużej wieży. Wewnątrz szerokie schody prowadzą do prostokątnego holu ze ślepymi niszami po obu stronach i dwoma dużymi przyporami na wschodnim końcu.

#3. Pałac w Knossos, Grecja

Fragment ruin pałacu (tzw. wschodnie wejście) został odkryty w 1878 roku przez Kreteńczyka z Heraklionu, archeologa i antykwariusza Minosa Kalokairinosa. Kreta podlegała ówcześnie tureckiej okupacji, toteż prace przerwano, by znalezisk nie spotkał los ateńskiego Akropolu. Po zmianie prawa archeologicznego wykopaliska na wielką skalę rozpoczął w 1899 r. sir Arthur Evans – od 1884 roku dyrektor Ashmolean Museum w Oksfordzie, który odkupił teren całego wzgórza. Odsłonięto wtedy rozległe ruiny pałacu pochodzącego z okresu 2000–1400 p.n.e. (kultury minojskiej), zwanego pałacem Minosa lub labiryntem kreteńskim. Około 1450 p.n.e. Achajowie zajęli Kretę, pałac został ostatecznie zniszczony pod koniec XIV w. p.n.e.

#4. Pałac Sapiehów w Różanie, Białoruś

Pierwotna rezydencja dla hetmana Lwa Sapiehy powstała w tym miejscu w początkach XVII wieku i w niej gościł królewicza Władysława Wazę, idącego w 1617 roku z armią na Moskwę. Kazimierz Lew Sapieha podejmował tu ponownie Władysława IV już jako króla Polski. Od 1655 roku podczas wojny polsko-moskiewskiej w Różanie przez kilka lat przechowywano trumnę z relikwiami św. Kazimierza, dlatego przypuszczać można, że było to wówczas miejsce uważane za bezpieczne, co sugeruje istnienie w tym miejscu jakichś fortyfikacji. Rezydencja została zniszczona podczas wojny domowej szlachty z Sapiehami w 1698 roku.

Nowy pałac kazał zbudować kanclerz litewski książę Aleksander Sapieha w latach 1784-1788 według projektu Johanna Samuela Beckera, który zaproponował budynek w stylu klasycyzującego baroku (tzw. styl Stanisława Augusta). W 1784 roku kanclerz gościł w pałacu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Aleksander Sapieha przeznaczył jedno ze skrzydeł swej rezydencji na teatr, założył też w Różanie i innych swych dobrach kilka fabryk włókienniczych.

W 1831 roku Rosjanie za udział w powstaniu listopadowym skonfiskowały Eustachemu Sapieże dobra różańskie i dereczyńskie, a następnie przerobiły pałac na fabrykę włókienniczą.

Pałac został spalony w 1914 roku podczas I wojny światowej, po czym po 1930 roku rozpoczęto jego długą odbudowę, którą przerwało ponowne spalenie go w czasie II wojny światowej w 1944 roku.

#5. Pałac królowej Sheba, Etiopia

Pochodzący z okresu Julfar (XIII-XVI w.) i położony na grani wznoszącej się nad miasteczkiem Shimal pałac królowej Sheba był prawdopodobnie rezydencją władcy Julfar, najsłynniejszego i najlepiej prosperującego miasta handlowego w południowej części Zatoki Perskiej. Określenie "Królowa Pałacu Sheba" odnosi się do sławnej królowej, która wymieniona jest w Koranie i rządziła Królestwem Marib w Jemenie około 1000 p.n.e. Przypisanie jej nazwiska do pałacu wywodzi się z lokalnej legendy i nie ma żadnego potwierdzenia historycznego ani archeologicznego. Pałac położony jest na skalistym zboczu z widokiem na oazę Shimal i ma idealne położenie ze względu na charakter obronny.

#6. Pałac Clarendon, Wielka Brytania

W średniowieczu pałac ten był rezydencją królewską. Początkowo w tym miejscu znajdował się domek myśliwski, ale zarówno Henryk II, jak i Henryk III mocno zainwestowali w domek i przekształcili go w królewską rezydencję i pałac. Od początku do połowy XIII wieku przeprowadzono poważne prace budowlane, w tym dobudowano kaplicę królewską i komnatę Antiochii pod kierownictwem Eliasza z Dereham, administratora kościelnego, który nadzorował również budowę katedry w Salisbury.

W 1164 r. Henryk II sformułował tutaj Konstytucje z Clarendon, które próbowały ograniczyć przywileje kościelne i nałożyć ograniczenia na papieską władzę w Anglii. Po różnych perypetiach pałac został opuszczony w XVII wieku i od tego czasu popadał w ruinę.

#7. Husuni Kubwa, Tanzania

W XIII wieku, pod władzą rodziny Mahdali, Kilwa Kisiwani stała się najpotężniejszym miastem wschodniego wybrzeża Afryki, którego wpływy sięgały na południe aż po Mozambik. Abu Abdullah Ibn Battuta odwiedził miasto w 1330 i przychylnie odniósł się do pokory i religijności ówczesnego władcy, sułtana al-Hasan ibn Sulaimana. W tym właśnie okresie rozpoczęto budowę pałacu Husuni Kubwa oraz znaczną rozbudowę Wielkiego Meczetu.

Budowa pałacu Husuni Kubwa została rozpoczęta na początku XIV wieku przez sułtana al-Hasana ibn Sulaimana. Był on zamieszkany tylko przez krótki czas i opuszczony przed ukończeniem budowy. Chociaż miasto Kilwa zostało opuszczone dopiero w 1843 roku, po deportacji ostatniego sułtana do Maskatu, pałac Husuni był nieużywany od XV wieku.
Źródła: 1, 2, 3, 4

Oglądany: 45564x | Komentarzy: 27 | Okejek: 326 osób

Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?

Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą
Najpotworniejsze ostatnio
Najnowsze artykuły

16.06

15.06

Starsze historie

Jak to drzewiej bywało