Szukaj Pokaż menu
Witaj nieznajomy(a) zaloguj się lub dołącz do nas
…BO POWAGA ZABIJA POWOLI

Zatrzymane w kadrze – Wygłupy kulturystów i laseczki w bikini

45 748  
419   45  
Dzisiaj powitamy nowo koronowanego mistrza świata na lotnisku, przejedziemy się pociągiem w luksusowych warunkach oraz zajrzymy na skocznię do Zakopanego...

#1. Theodore Roosevelt III, wnuk prezydenta Theodore'a Roosevelta I na słoniątku w cyrku, 13 maja 1924 r.

Kliknij i zobacz więcej!

#2. Cesarz Napoleon III z żoną cesarzową Eugenią i synem Ludwikiem Napoleonem, fotografia wykonana około 1865 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

#3. Garri Kasparow powitany na lotnisku w swoim rodzinnym Baku po pokonaniu Anatolija Karpowa w walce o mistrzostwo świata w szachach w Moskwie, 12 listopada 1985 roku

Kliknij i zobacz więcej!

Finałowy pojedynek o mistrzostwo świata w szachach w 1984 pomiędzy Garri Kasparowem a Anatolijem Karpowem był najbardziej kontrowersyjnym meczem o mistrzostwo świata w historii. Wystarczy powiedzieć, że trwał aż... 5 miesięcy, a i tak został przerwany przed czasem.
Regulamin zakładał grę do sześciu zwycięstw, bez limitu partii. 33-letni Karpow rozpoczął mecz w doskonałym stylu, był zresztą wielkim faworytem. Po dwunastu partiach miał cztery wygrane i żadnej przegranej. Spodziewano się szybkiego zwycięstwa Karpowa 6-0 w co najwyżej osiemnastu partiach. Jednak 21-letni Kasparow dzielnie stawiał opór, remisując... siedemnaście kolejnych partii. Karpow wygrał następną, 30. partię, wyszedł na prowadzenie i był już o krok od wygrania całego meczu. Nastąpiła kolejna seria pięciu remisów, aż w końcu to Kasparow wygrał trzydziestą szóstą partię.
Karpow, o dwanaście lat starszy od swego oponenta, w 37. partii wyglądał już na kompletnie wyczerpanego i w niczym nie przypominał fenomenalnego szachisty, który rozpoczął mecz serią zwycięstw. W kilku następnych partiach Kasparow odniósł dwa zwycięstwa. Po pięciu miesiącach zmagań, przy stanie 5-3 dla Karpowa, mecz został przerwany przez prezydenta Międzynarodowej Federacji Szachowej Florencio Campomanesa i uznany za nierozstrzygnięty. Obaj zawodnicy chcieli kontynuować walkę, ale ze względu „na ich dobro” mecz przerwano.
Następny mecz o mistrzostwo świata odbył się w 1985 roku. Regulamin meczu został zmieniony, a liczba partii została ograniczona do dwudziestu czterech. Wygrywał ten z graczy, który pierwszy zdobył 12,5 punktu. Remis 12:12 oznaczał utrzymanie tytułu przez Karpowa.
Chociaż mecz miał wyrównany przebieg, kilka spektakularnych zwycięstw w obronie sycylijskiej przyniosło sukces Kasparowowi. Został on trzynastym i jak dotąd najmłodszym w historii mistrzem świata w szachach. Tytuł zdobył w wieku 22 lat, 6 miesięcy i 27 dni.


#4. Junko Tabei, która 16 maja 1975 roku jako pierwsza kobieta zdobyła szczyt Mount Everest. Jest także pierwszą kobietą, która zdobyła Koronę Ziemi, wspinając się na najwyższy szczyt na każdym kontynencie.

Kliknij i zobacz więcej!

#5. Wygłupy Franco Columbu i Arnolda Schwarzeneggera w towarzystwie pięknych kobiet w bikini, lata 70. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

#6. Amerykański elektryczny pojazd „Walker” używany przez firmę Awahuri Dairy Company w Nowej Zelandii, około 1918 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

#7. Trumna z ciałem niemieckiego feldmarszałka i prezydenta Republiki Weimarskiej i III Rzeszy Paula von Hindenburga wystawiona na widok publiczny, 1934 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#8. Scenografia z powiększoną sylwetką Mussoliniego za kamerą i propagandowym napisem „Kinematografia jest najsilniejszą bronią”, przygotowana na uroczystość fundacji nowej siedziby Istituto Luce, 10 listopada 1937 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

„Istituto Luce” („Instytut Światła”) był włoską korporacją filmową, utworzoną w 1924 roku w czasach faszystowskich. Instytut z siedzibą w Rzymie zajmował się produkcją i dystrybucją filmów i dokumentów przeznaczonych do wyświetlania w kinach. Był potężnym narzędziem propagandy reżimu faszystowskiego. Uważany jest za najstarszą na świecie instytucję publiczną zajmującą się produkcją i dystrybucją materiałów kinematograficznych do celów dydaktycznych i informacyjnych.

#9. Wagon pierwszej klasy: księżna Olga i hrabina Zofia Pietrowna, lata 80. XIX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

#10. Futurystyczna stacja benzynowa przy Browarskim Prospekcie w Kijowie na Ukrainie, 1979 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

#11. Hwang Jang-yop i jego pomocnik Kim Duk-hong cieszą się po przybyciu na międzynarodowe lotnisko w Seulu. Hwang był najwyższym rangą urzędnikiem Korei Północnej, który uciekł na Południe, 1997 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Hwang Jang Yop był jednym z najbliższych współpracowników Kim Ir Sena oraz głównym ideologiem Partii Pracy Korei. Był także współtwórcą ideologii Dżucze oraz zagorzałym propagandystą. W 1997 roku uciekł do Korei Południowej, czym zaszokował cały świat i kumpli z Korei Północnej.
Od 1983 roku jego wpływ na losu kraju był coraz mniejszy. Był krytykowany za chwalenie i zbyt bliskie zainteresowanie reformami ekonomicznymi w Chinach. Jednakże powierzono mu niezwykle odpowiedzialną rolę kształcenia przyszłego następcy Kim Ir Sena, jego syna Kim Dzong Ila.
W 1997 roku, gdy Hwang miał już 74 lata, w drodze powrotnej do kraju z Tokio, przez Chiny, udał się do Ambasady Republiki Korei w Pekinie wraz z szefem północnokoreańskiej firmy handlowej w Pekinie, Kim Duk-hongiem. Tam poprosili o azyl i oznajmili, że Korea Północna wcale nie jest taka super.
Chiny umożliwiły ucieczkę Hwangowi do Korei Południowej, gdzie ten stał się zagorzałym przeciwnikiem reżimu Kim Ir Sena. Wraz z innymi uciekinierami z Korei Północnej założyli gazetę internetową Daily NK, gdzie opisywali swoje wspomnienia z ucieczki i pracy dla reżimu.
W odpowiedzi na ucieczkę Hwanga jego żona popełniła samobójstwo, jedna córka zmarła w tajemniczych okolicznościach, spadając z ciężarówki, a pozostałe jego dzieci, córka i syn, oraz jego wnuki, prawdopodobnie zostały wysłane do obozów pracy.
Hwang zmarł w swoim łóżku na atak serca w 2010 roku.

#12. Kanadyjski aktor Donald Sutherland pozuje ze swoją czechosłowacką Jawą 250, 1974 rok

Kliknij i zobacz więcej!

#13. Stadion Nippon Life w 1960, a w tle zamek w Osace.

Kliknij i zobacz więcej!

#14. Prawdziwa Ginger z filmu „Kasyno”, lata 70. XX wieku. W 1995 roku jej postać została zagrana przez Sharon Stone w filmie „Kasyno”.

Kliknij i zobacz więcej!

Scenariusz do filmu „Kasyno” napisali Nicholas Pileggi i Scorsese na podstawie biografii Pileggiego o McGee i Rosenthalu zatytułowanej „Casino: Love and Honor in Las Vegas”. Sharon Stone wcieliła się w rolę Geraldnie „Geri” McGee, a imię kobiety na potrzeby filmu zmieniono na Ginger McKenna. Sharon Stone była nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej za swoją rolę.
Scenariusz wprowadził wiele zmian w historii McGee. W filmie Rosenthalowie mają tylko jedną córkę, Amy, a w prawdziwym życiu McGee miała troje dzieci. Scenariusz zmienił imiona pary z Geri McGee i Franka „Lefty’ego” Rosenthala na Ginger McKenna (w tej roli Sharon Stone) i Sama „Ace” Rothsteina (w tej roli Robert De Niro) oraz Lenny’ego Marmora na Lestera Diamonda (w tej roli James Woods) .
Prawdziwa Geraldine McGee zmarła w 1982 roku w wieku 46 lat w wyniku przedawkowania narkotyków.

#15. Stanisław Marusarz podczas zawodów w skokach narciarskich o mistrzostwo Podhala, Zakopane, 1939 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

W poprzednim odcinku

1

Oglądany: 45748x | Komentarzy: 45 | Okejek: 419 osób

Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?

Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą
Najpotworniejsze ostatnio
Najnowsze artykuły
Sprawdź swoją wiedzę!
Jak to drzewiej bywało