Szukaj Pokaż menu
Witaj nieznajomy(a) zaloguj się lub dołącz do nas
…NIECODZIENNIK SATYRYCZNO-PROWOKUJĄCY

Zatrzymane w kadrze CCCLVII - Kobieta, przez którą upadł brytyjski rząd

72 812  
490   29  
W dzisiejszym odcinku pokażemy wam między innymi Gigantów z Alp, jak Amerykanie bawili się w Wenecji oraz opowiemy wam o kozaku, który sam odbił miasto.

#1. Antoine i Baptiste Hugo z rodzicami i trojgiem rodzeństwa. Fotografia wykonana około 1910 roku.


#2. Tłum stoi wokół powalonego pomnika Feliksa Dzierżyńskiego, szefa Czeki, Moskwa, 1991 rok.


#3. Amerykańscy żołnierze w Wenecji, 1945 rok.


#4. Sigmund Freud z dwoma synami, 1914 rok. Obaj służyli podczas I wojny światowej w armii austro-węgierskiej.


#5. Jimi Hendrix palący swoją gitarę podczas Monterey Music Festival, 1967 rok.


#6. Léo Major, Le Fantom Borgne lub the One Eyed Ghost, 1943 rok.


Leo to zdecydowanie najdzielniejszy Kanadyjczyk, jakiego znajdziecie we wszelkich encyklopediach. Swoją misję na II wojnie światowej rozpoczął dopiero w Normandii w 1944 roku, ale dokonał trzech niesamowitych rzeczy. Cały artykuł o Leo Majorze znajdziecie tutaj!

#7. Demonstracje przeciwko fatwie Chomeiniego nałożonej na Salmana Rushdiego. Na plakacie jest napisane „Naród, który poddaje się tyranom, straci więcej niż ciało i dobra – światło gaśnie”. Amsterdam, Holandia, 5 marca 1989 roku.


#8. Ian Brady i Myra Hindley na Saddleworth Moor, 1963 rok.


„Mordercy z wrzosowisk” – takim mianem opisywano duet seryjnych morderców Iana Brady’ego oraz Myrę Hindley. Od lipca 1963 do października 1965 roku dopuścili się w okolicach Manchesteru pięciu morderstw. Ich ofiarami były dzieci w wieku od 10 do 17 lat: Pauline Reade, John Kilbride, Keith Bennett, Lesley Ann Downey i Edward Evans.
Ciała ich ofiar znaleziono zakopane w prowizorycznych mogiłach na wrzosowiskach Saddleworth Moor; trzeci grób również odkryto na tym wrzosowisku w roku 1987, ponad dwadzieścia lat po procesie morderców. Myra doczekała się jeszcze tytułu „najgorszej kobiety w Wielkiej Brytanii”.
Oboje w 1966 roku zostali skazani na karę dożywotniego więzienia. Ian zmarł w 2017 roku, a Myra w 2002 – nigdy nie zostali wypuszczeni ponownie na wolność.

#9. Robert Douglas Spedden na kilka miesięcy przed tragiczną śmiercią w 1914 roku. Chłopiec w wieku sześciu lat przeżył katastrofę na Titanicu, żeby dwa lata później zginąć w wypadku samochodowym.


#10. Pobłogosławienie pierwszej flagi Vanuatu w dniu oficjalnego ogłoszenia niepodległości kraju, 30 lipca 1980 roku.


#11. Christine Keeler, kobieta, przez którą upadł brytyjski rząd, 1961 rok.


Jest lato 1961 roku, John Profumo to 46-letni, dobrze wykształcony i szanowany minister obrony w rządzie konserwatystów. Gościł wówczas na przyjęciu u lorda Williama Astora. Jego uwagę zwróciła naga dziewczyna pływająca w basenie. Była nią Christine Keeler, 19-letnia striptizerka z klubu Murray's w Soho i call-girl ze słabością do starszych, bogatych mężczyzn.
Na przyjęciu był też Jewgienij Iwanow, oficjalnie attaché marynarki wojennej ambasady ZSRR w Londynie, nieoficjalnie – jak podejrzewał brytyjski kontrwywiad MI5 – agent KGB. Seksowna Christine była już wówczas jego kochanką.
Profumo i Keeler nawiązali romans, który trwał kilka tygodni. Zakończył się bez fajerwerków, para po prostu rozeszła się.
W grudniu 1962 roku po wypadku z bronią palną, w który uwikłani byli dwaj inni kochankowie Keeler, prasa ujawniła związki Keeler z Profumo, a także z Iwanowem.
Brytyjska tradycja respektowania prywatnych spraw polityków ostała się do marca 1963, kiedy to George Wigg poseł z Partii Pracy poruszył tę sprawę w parlamencie ze względu na „bezpieczeństwo narodowe”. W oświadczeniu Profumo potwierdził znajomość z Keeler, lecz eufemistycznie zaprzeczył, aby miała ona jakikolwiek seksualny charakter. Prasa opublikowała wiele artykułów na temat Keeler i wkrótce (5 czerwca 1963 roku) Profumo został zmuszony do przyznania, iż skłamał w swoim oświadczeniu w Parlamencie. Zrezygnował także z roli ministra, członka parlamentu i Privy Council. Skandal wstrząsnął rządem konserwatystów i przyczynił się do przejęcia władzy przez Partię Pracy w wyborach w 1964 roku.
Profumo do końca życia nigdy nie wypowiedział się publicznie na temat skandalu.

#12. Pierwszy sowiecki test broni termojądrowej, Miejsce Testowe Semipalatinsk, Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka, 1953 rok.


Poligon Semipalatinsk (STS lub Semipalatinsk-21) był głównym miejscem testowania broni jądrowej Związku Radzieckiego. Znajduje się on na stepie w północno-wschodnim Kazachstanie (wtedy kazachskiej SRR), na południe od doliny rzeki Irtysz. Budynki naukowe na poligonie znajdowały się około 150 km (93 mile) na zachód od miasta Semipałatyńsk (później przemianowany na Semey), w pobliżu granicy Regionu Wschodniego Kazachstanu i Regionu Pawłodar, przy czym większość testów jądrowych odbywała się w różnych miejscach dalej na zachód i południe, niektóre aż do regionu Karagandy.
Związek Radziecki przeprowadził 456 prób jądrowych w Semipałatyńsku od 1949 do 1989 roku, nie zważając na ich wpływ na miejscową ludność i środowisko. Pełny wpływ narażenia na promieniowanie był ukrywany przez wiele lat przez władze sowieckie i wyszedł na jaw dopiero po zamknięciu poligonu badawczego w 1991 roku.
Według szacunków kazachskich ekspertów 1,5 miliona ludzi było narażonych na opad atmosferyczny na przestrzeni aż 40 lat.

#13. Mama aktora Benedicta Cumberbatcha, Wanda Ventham w UFO, 1971 rok.


#14. Stewardessy Pacific Southwest Airlines, lata 60. XX wieku.


#15. Stuart Freeborn i stworzona przez niego postać Yody, lata 80. XX wieku.


Najwcześniejszą pracą Freeborna w przemyśle filmowym było zaprojektowanie kontrowersyjnych fryzur i makijaży noszonych przez Aleca Guinnessa w filmie „Oliver Twist”. Zdecydowanie najbardziej znanym dziełem Freeborna jest stworzenie prawie wszystkich postaci z trylogii Gwiezdne Wojny, w tym Chewbakki, Jabby the Hutta, Ewoków i Yody.
Jak nietrudno się domyśleć, wygląd mistrza Jedi oparł na własnej twarzy, ale także... Alberta Einsteina.

#16. Premier Icchak Szamir witany przez prezydenta Togo Gnassingbé Eyadéma, 19 czerwca 1987 roku.


#17. W poszukiwaniu przyszłej kociej gwiazdy: casting do roli czarnego kota w filmie, Hollywood, 1961 rok.


#18. Partyjka szachów, łaźnia termalna Széchenyi, Budapeszt, 1973 rok.


#19. Nowiuśkie auta marki Ford zmierzają w dół Missisipi do salonów sprzedawców samochodów, 1949 rok.



#20. Kościół św. Augustyna wśród ruin getta warszawskiego, 1945 rok.


W listopadzie 1940 roku kościół znalazł się na terenie warszawskiego getta. Na terenie kościoła, w okresie od lipca 1941 do rozpoczęcia w lipcu 1942 roku wielkiej akcji deportacyjnej, działał założony przez konwertytę Andrzeja Marka „Nowy Teatr Kameralny”. Mimo zamknięcia kościoła, przez dłuższy czas w domu parafialnym przebywali proboszcz ks. Franciszek Garncarek i wikariusz ks. Leon Więckowicz. Ks. Garncarek został zamordowany przez Niemców 20 grudnia 1943 roku zaś wikariusz ks. Leon Więckowicz został aresztowany 3 grudnia 1942 roku za pomoc udzielaną Żydom i zmarł 4 sierpnia 1944 rok w obozie koncentracyjnym Gross Rosen.
Z chwilą likwidacji getta w kościele utworzono magazyn, w którym składowano mienie zrabowane Żydom, następnie kościół sprofanowano i przekształcono na stajnię. W czasie powstania warszawskiego na wieży kościelnej usytuowany był punkt obserwacyjny i gniazdo niemieckiej broni maszynowej. 5 sierpnia 1944 roku wieża została uszkodzona podczas szturmu na Gęsiówkę wystrzałem ze zdobycznej pantery przez żołnierzy Batalionu „Zośka”. Po powstaniu Niemcy podpalili dach świątyni: spłonęła sygnaturka, 30-głosowe organy, wszystkie drzwi zewnętrzne, ucierpiały kamienne elementy elewacji. Ogień zajął plebanię i dom parafialny. Niemcy mieli też w planie wysadzenie kościoła, czego jednak nie zrealizowali.
Po wojnie kościół był najwyższą i jedną z niewielu budowli pozostałych na terenie byłego getta. Już w 1947 roku, dzięki funduszom przyznanym na cele renowacyjne przez Radę Prymasowską Odbudowy Kościołów Warszawy, obiekt oddano do użytku wiernym, nadal prowadząc prace remontowe.

W poprzednim odcinku

2

Oglądany: 72812x | Komentarzy: 29 | Okejek: 490 osób

Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?

Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą
Najpotworniejsze ostatnio
Najnowsze artykuły

03.12

02.12

Starsze historie

Jak to drzewiej bywało