Joe Monster
Szukaj Pokaż menu
Witaj nieznajomy(a) zaloguj się lub dołącz do nas
…NIECODZIENNIK SATYRYCZNO-PROWOKUJĄCY

22 najpiękniejsze astronomiczne zdjęcia ostatniego roku

42 702  
217   22  
W ostatnich miesiącach powstało sporo zapierających dech w piersiach zdjęć zarówno obiektów w kosmosie, jak i zjawisk zachodzących na naszym niebie. Przed Tobą zdjęcia finalistów konkursu Insight Astronomy Photographer of the Year 2019 wraz z krótkimi opisami.

#1. Mgławica Guma (Gum 12), fotografię wykonał Eddie Trimarchi, Australia

Tytuł zdjęcia: Gum 12

Mgławica znajduje się około 1300 lat świetlnych od Ziemi pomiędzy konstelacjami Rufy i Żagla, więc powinna być widoczna z południowej półkuli naszego globu. Pomimo tego, że jest sporych rozmiarów, to niestety nie będzie widoczna ani gołym okiem, ani poprzez amatorskie teleskopy, ponieważ tworzące ją włókna świecą bardzo słabo, większość emisji odbywa się w zakresie podczerwieni. Mgławica jest pozostałością supernowej Veli, która wybuchła 2,6 miliona lat temu. Czerwone wstęgi na zdjęciu to wodór, a niebieskie to podwójnie zjonizowany tlen.

#2. Mgławice w gwiazdozbiorze Oriona, fotografię wykonał Raul Villaverde Fraile, Hiszpania

Tytuł zdjęcia: Orion

Jest to kolaż dziewięciu zdjęć, na których widzimy gwiazdozbiór Oriona z kilkoma słynnymi mgławicami powstałymi przez wybuchy supernowych 2-3 miliony lat temu. Gwiazdozbiór znajduje się w odległości 1400 lat świetlnych od Ziemi. Na zdjęciu widzimy kilka słynnych mgławic, takich jak Orion i Koński Łeb. W lewym dolnym rogu zdjęcia znajduje się odbicie mgławicy M 78, znanej również jako NGC 2068. Otaczającym pierścieniem jest mgławica emisyjna znana jako Pętla Barnarda.

#3. Mgławica Kocie Oko (NGC 6543), fotografię wykonał Andrew Campbell, Australia

Tytuł zdjęcia: Deep in the Heart of Mordor – NGC 7293

Mgławica planetarna znajdująca się w gwiazdozbiorze Smoka. Powstała poprzez wybuch gwiazdy wielkości Słońca. Znajduje się w odległości około 3500 lat świetlnych od Ziemi. Średnica mgławicy to 5 lat świetlnych. Mgławica znana jest także pod nazwami: Oko Boga, Oko Saurona oraz jako Ślimak, ze względu na spiralny układ wstęg, który w rzeczywistości jest bardziej skomplikowany.

#4. NGC 1977, fotografię wykonał Steven Mohr, Australia

Tytuł zdjęcia: The Running Man Nebula

Mgławica w gwiazdozbiorze Oriona, położona 1500 lat świetlnych od Ziemi. Ze względu na charakterystyczny kształt gazów ta mgławica określana jest jako Uciekinier lub Biegnący Człowiek. W jej centrum znajduje się niebieski olbrzym 42 Orionis (c Orionis). Mgławica ta wraz z NGC 1973 i NGC 1975 stanowi grupę mgławic. Są czasem ignorowane przez astronomów ze względu na mocniejsze świecenie pobliskiej Mgławicy Oriona. Grupa ta leżąca wzdłuż miecza Oriona, na północ od jasnego kompleksu, również jest związana z gigantycznym obłokiem molekularnym Oriona, odległym o około 1500 lat świetlnych od Ziemi. Te mgławice zostały zdominowane przez charakterystyczny niebieski kolor międzygwiezdnego pyłu odbijającego światło młodych, gorących gwiazd.

#5. NGC 253 (Galaktyka Rzeźbiarza, Srebrna Moneta, PGC 2789) fotografię wykonali Bernard Miller i Martin Pugh, USA

Tytuł zdjęcia: The Sculptor Galaxy

Galaktyka spiralna o promieniu dysku 81 000 lat świetlnych nie pozostawi obojętnym na jej uroki żadnego astro fotografa. Jest to galaktyka spiralna z poprzeczką znajdująca się w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza w odległości około 11,6 milionów lat świetlnych od Ziemi. Dostrzec ją można przez lornetkę jako jasną plamkę, ale jej prawdziwe piękno pokaże się podczas obserwacji na teleskopie. Promień dysku galaktyki jest oceniany na 81 000 lat świetlnych, a promień jej jądra na nie więcej niż 650 lat świetlnych. Pomimo dużej jasności galaktyka ta jest mocno zapylona, co w znacznym stopniu utrudnia obserwację wielu jej części. We wnętrzu galaktyki znajduje się supermasywna czarna dziura zbliżona rozmiarami i masą do tej znajdującej się w centrum Drogi Mlecznej.

#6. Centrum Drogi Mlecznej, fotografię wykonał Stephen Péter Feltóti, Węgry

Tytuł zdjęcia: Milky Way Centre

Spójrzmy w głąb naszej rodzimej galaktyki - Drogi Mlecznej. Zawiera od 100 (według starszych szacunków) do 400 miliardów (według nowszych szacunków) gwiazd. Ma średnicę około 100 000 lat świetlnych i grubość ok. 1000 lat świetlnych. Na niebie widziana jest jako jasna smuga opasująca niebo (pod warunkiem przebywania obserwatora w miejscu o niewielkim zanieczyszczeniu świetlnym), gdyż oglądamy dysk Galaktyki z jej wnętrza, jako że Układ Słoneczny znajduje się w pobliżu jego płaszczyzny.

#7. Mgławica Koński Łeb oraz IC 434, fotografię wykonał Connor Matherne, USA

Tytuł zdjęcia: The Horsehead and Flame nebula

Ciemna plama w kształcie głowy konia. Czerwony blask pochodzi od gazu wodorowego położonego głównie za Mgławicą Koński Łeb, zjonizowanego przez pobliską gwiazdę sigma Orionis. Mgławicę tę rozjaśnia znajdująca się za nią mgławica emisyjna IC 434, zwana też Pochodnią. Ciemność mgławicy Koński Łeb jest spowodowana głównie przez gęstą warstwę pyłu, chociaż dolna część szyi Końskiego Łba rzuca cień na lewo. Strumienie gazu opuszczającego mgławicę są skierowywane przez silne pole magnetyczne. Jasne punkty przy podstawie mgławicy Koński Łeb to młode gwiazdy w procesie formowania.

#8. Saturn i jego księżyce, fotografię wykonał Jordi Delpeix Borrell, Hiszpania

Tytuł zdjęcia: The Lord of the rings and his court

Władca pierścieni i jego słudzy, czyli sześć z 62 potwierdzonych księżyców. Na zdjęciu widzimy następujące księżyce: Tytan (u dołu po prawej), Rhea (u góry po lewej), Mimas i Enceladus (pod pierścieniami), Tethys i Dion (po prawej stronie planety).

#9. Spokojne wiosenne Słońce, fotografię wykonał Alan Friedman, USA

Tytuł zdjęcia: Silent Spring Sun

Zdjęcie wykonane podczas minimum aktywności słonecznej. Cykl niskiej aktywności powtarza się co jedenaście lat i wtedy to znacząco spada liczba błysków i plam. Zdjęcie pokazuje spokojną chromosferę (jedną z trzech warstw słonecznych), na której widzimy tylko jeden aktywny region.

#10. Niewielki rozbłysk słoneczny, fotografię wykonał Alastair Woodward, Wielka Brytania

Tytuł zdjęcia: Out on a limb

Ten niewielki rozbłysk został uchwycony dzięki sekwencji 1000 (!) klatek wideo. Filmowanie odbywało się z szybkością 40 klatek na sekundę. Właściwy obraz uzyskano poprzez nałożenie na siebie kilku klatek.

#11. Kolorowe halo wokół Księżyca, fotografię wykonał Li Yiming, Chiny

Tytuł zdjęcia: Seven Colour Feather of the Moon

Halo (gr. hálos, „tarcza słoneczna”) – zjawisko optyczne zachodzące w atmosferze ziemskiej obserwowane wokół tarczy słonecznej lub księżycowej. Jest to świetlisty, biały lub zawierający kolory tęczy (wewnątrz czerwony, fioletowy na zewnątrz) pierścień widoczny wokół Słońca lub Księżyca. Zjawisko wywołane jest załamaniem na kryształach lodu i odbiciem wewnątrz kryształów lodu znajdujących się w chmurach pierzastych piętra wysokiego (cirrostratus) lub we mgle lodowej. Różne rodzaje kryształów lodowych, możliwych ustawień w powietrzu i dróg optycznych w kryształach sprawia, że występuje wiele efektów halo. Tyle definicji. Samo kolorowe halo wokół Księżyca jest bardzo trudno namierzyć. Tutaj efekt potęgowały obłoki układające się w kształcie smug, w efekcie czego zdjęcie wyszło jakby Księżyc miał wokół siebie jakiś bajeczny pióropusz.

#12. Mare Crisium, fotografię wykonał Bud Martin Budzynski, Wielka Brytania

Tytuł zdjęcia: Coming in to Land at Mare Crisium Spaceport

Mare Crisium to morze księżycowe położone w basenie Crisium, na północny wschód od Mare Tranquillitatis. Początki tej formacji sięgają epoki nektaryjskiej, jednak materiał skalny pochodzi z okresu późnoimbryjskiego. Średnica Mare Crisium wynosi 418 km.

#13. Niezwykłe kolory Księżyca, fotografię wykonał Miguel Claro, Portugalia

Tytuł zdjęcia: A Titanium Moon

Autor celowo zniekształcił kolory Księżyca po to, by pokazać jak wygląda nasz satelita w rzeczywistości. Niebieskie obszary widoczne na zdjęciu to miejsca bogate w tytan. Czemu zatem nie widzimy Księżyca w tych barwach? Wszystko przez naszą atmosferę, która zniekształca prawdziwe księżycowe barwy.

#14. Perseida z roku 2018, fotografię wykonał Tang Zhengye, Chiny

Tytuł zdjęcia: Perseid Fireball

Fotografię wykonano o godz. 4.45 rano 13 sierpnia 2018 r. w pobliżu jeziora Keluke w chińskiej prowincji Qinghai. Bolid był widoczny w wielu krajach świata, ale to Tang zarejestrował najefektowniejsze wejście meteorytu w atmosferę ziemską. Kula ognia, która wybuchła na niebie wczesnym rankiem, pozostawiła ślad, który można było obserwować przez prawie trzy minuty.

#15. Droga Mleczna nad Albany (w USA), fotografię wykonał Bai Yifan, Chiny

Tytuł zdjęcia: Albany Milkyway

Piękna fotografia przedstawiająca zachód słońca, Drogę Mleczną, Ocean Atlantycki oraz autora świecącego latarką. Samo zdjęcie to zbitek 25 różnych zdjęć wykonywanych w tym samym miejscu, lecz o różnych godzinach.

#16. Droga Mleczna w górach, fotografię wykonał Nicolai Brügger, Niemcy

Tytuł zdjęcia: Road to glory

Zdjęcie wykonane przed górą Herzogstand w Bawarii w Niemczech. Widać na nim autora świecącego w niebo, Drogę Mleczną i wschodzące słońce.

#17. Sharaf Khan Port i jezioro Urmia, fotografię wykonał Masoud Ghadiri, Iran

Tytuł zdjęcia: Sharafkhaneh port and lake Urmia

Droga Mleczna wisząca ponad statkiem uwięzionym na środku wysychającego jeziora Urmia. Błyski widoczne na horyzoncie to światła odległego miasta.

#18. Droga Mleczna, fotografię wykonał Marcin Zając, Polska

Tytuł zdjęcia: The Remnants

Centrum galaktyki świeci nad molo w Davenport. Zbudowane w latach 60. XIX wieku molo było platformą służącą do transportu drewna w kierunku San Francisco. Od dawna porzucone nabrzeże uległo erozji. Pozostały tylko betonowe łuki, które kiedyś trzymały molo.

#19. Droga Mleczna nad górą Hooker, fotografię wykonał Marc Toso, USA

Tytuł zdjęcia: Reflections of Mount Hooker

Fotograf był na wyprawie z przyjaciółmi. Postanowił pospacerować nocą samotnie i ujrzał właśnie ten widok, w którym Droga Mleczna i skały jakby wyłaniały się zza góry, a także odbijały w spokojnej wodzie widocznej na pierwszym planie. Postanowił uwiecznić na fotografii to, co zobaczył.

#20. Ta niesamowita zorza polarna, fotografię wykonał Alexander Stepanenko, Rosja

Tytuł zdjęcia: Aurora is a bird

Majestatyczna zorza polarna w kształcie ptaka rozpościera skrzydła na zniszczonej wojskowej stacji hydroelektrycznej znajdującej się dwie godziny od Murmańska.

#21. Islandia i zorza polarna, fotografię wykonał Sutie Yang, Chiny

Tytuł zdjęcia: Aurora outside the tiny cave

Niewielka jaskinia doskonale oddaje hipnotyzujący widok zorzy polarnej, świecących gwiazd i wspaniałego wodospadu Seljalandsfoss na południowym wybrzeżu Islandii.

#22. Niespodzianka na Chiński Nowy Rok, fotografię wykonał Wang Zheng, Chiny

Tytuł zdjęcia: Aurora like phoenix

Gdy zbliżał się Chiński Nowy Rok (31 stycznia), fotograf uchwycił zorzę polarną wyglądającą jak Fenghuang (chiński feniks), mityczny ptak latający po niebie nad Złotym Kręgiem. Na pierwszym planie zorza polarna odbija swoje zielone kolory na rzece przepływającej pomiędzy śniegiem.

Źródła: 1, 2
2

Oglądany: 42702x | Komentarzy: 22 | Okejek: 217 osób

Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?

Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą
Najpotworniejsze ostatnio
Najnowsze artykuły

18.10

17.10

Starsze historie

Jak to drzewiej bywało